Zo heb je je eerste stagedag, en zo heb je weekend :)
Het was een leuke, interessante week.
Dinsdag zette ik nog geen stap binnen, of Carlos kwam al op me afgestormd. Ik gaf hem een knuffel, een kus kon ik nog ontwijken. In Chili is het gebruikelijk om 1 kus op de wang te geven, ook als je die persoon voor het eerst ziet. Bij Carlos moet ik mijn hoofd ongeveer 90 graden draaien wil die kus op mijn wang eindigen..
We begonnen die ochtend met vergelijkingen tussen personen. De één is kleiner dan de ander, de één heeft meer rimpels, grijs of zwart haar, etc.
Daarna werd de groep, wat nog steeds een kleine groep was, nog veel waren ziek, in tweeën verdeeld. Roberta vroeg ons of we beneden wilden werken. Carlos zit in de groep boven, dus dat scheelde weer voor mij. Ik hielp Allén, een man met syndroom van Down, met het maken van sleutelhangers. Adriana, een vrouwtje van 67 zat naast mij. Ruben en ik vinden haar echt geweldig, het is zo'n leuk mensje! Ze is twee koppen kleiner dan ik, heeft vaak een roze muts op die ze vast strikt onder haar kin en ze draagt een veel te grote fleece jas, die tot over haar knieën komt, en dan met die kleine stapjes die ze maakt, zo'n komisch, aandoenlijk gezicht! Ze praat veel, maar hoort en ziet niet zo goed. Ze was bezig een ketting te maken. Ze pikte heel kieskeurig de kralen uit en af en toe liet ze mij een kraal zien en was ze allerlei dingen aan het vertellen, in het Spaans. Ik verstond er niks van, maar ze vraagt meestal om bevestiging, dus ging ik er maar vanuit dat ik met 'Si', meestal wel goed zat. Ook al koos ze heel kieskeurig de kralen uit, voor mij zag het er uit als een bij elkaar geraapt zooitje =p. Zij zelf blijkbaar ook, want ze begon maar liefst 3 x opnieuw! Het resultaat: aan het einde van een dag een ketting, die er nog net zo uit zag.
Het was slecht weer dinsdag zelfs regen! Ruben ging de stad nog in, maar het was mij te koud! Kijk, in Nederland is het ook wel eens koud, maar dan kan je binnen tenminste weer opwarmen, hier is het vaak binnen nog kouder dan buiten! Dus ik bleef lekker thuis, bij het kacheltje. Anna en ik waren alleen thuis dus konden we mooi 'So you think you can dance' kijken, jaja, ook hier kan ik dat volgen ;)
Woensdag begon de dag met dansen, de 'la Cueca', een typische Chileense dans. Bij deze dans hoort een wit sjaaltje, maar ze moesten het doen met een stukjewc-papier. Ze leefde helemaal op, echt zo gaaf om te zien! Adriana, het 'hobbit-vrouwtje' ging ook helemaal uit haar dak. Er is ook één vrouw, Daniëla, die niet goed kan lopen, of eigenlijk durft te lopen, want ze heeft alleen een psychisch probleem is ons verteld. De eerste dag vroeg ik of ze epilepsie heeft, omdat ze een helm op heeft. Maar ze heeft een helm op omdat ze soms spontaan valt, als een steen. Maar dit is dus psychisch. Zij deed ook mee met dansen, maar dan wel zittend in een stoel. Je zag haar helemaal genieten. Ik zei nog tegen Ruben dat ik dacht dat ze dit ook wel staand zou kunnen. Had bijna de neiging om naar haar toe te gaan en haar te helpen met staan. Maar dat was niet nodig, even later stond ze helemaal uit haar zelf op om te dansen!
Allèn was de grote ster van het dansen, hij kon het op de vrouwelijke manier én op de mannelijke manier, zo grappig!
Na het dansen gingen we een stukje lopen, naar het park toe. Adriana pakte gelijk mijn hand. Ze was weer allerlei dingen aan het vertellen/mompelen (ze mist nogal veel tanden) en weer verstond ik het niet. Dat vind ik wel echt vervelend. Die mensen worden vaak al zo moeilijk begrepen en áls ze dan duidelijk zijn, verstaat het Hollandse grietje weer niet. Erg frustrerend voor beide groepen. In het parkje at iedereen zijn/haar stuk fruit op. Adriana wilde dat ik naast haar ging zitten op het bankje en kreeg een stukje mandarijn van haar. Daarna wilde ze graag de glijbaan af.. Uhm, ok.. Als jij dat denkt te kunnen, prima! Wil je van deze glijbaan af? Nee, nog hoger! Ok, deze dan? Nee, ze wilde van de allerhoogste! ok.. De treden waren al te hoog voor haar, dus moest haar haast optillen. Toen stond ik daar, in een klimrek met een vrouwtje van 1.40m, 67 jaar oud. Toen ze voor de glijbaan stond bedacht ze dat ze toch niet kon gaan zitten, en kon ik haar de hoge treden weer naar beneden helpen. Dan maar op de schommel.
Later gingen we weer terug voor de lunch. Adriana zei dat ze me leuk vond. Vind ik toch bijzonder, ik snap niet zo veel van haar, zij niet van mij. Roberta (Canadese begeleider) zei dat het bij haar veel langer duurde voor ze zo dichtbij haar kon komen. Dus ik snap niet zo goed wat men in me ziet, het zal allemaal wel! Maar ik vind het wel bijzonder hoe snel mensen al aan je gewend zijn en hoe snel je een band met mensen kunt opbouwen.
Vandaag werd er weer eerst gedanst. Ik heb wel een goed gevoel bij deze stichting, het is niet dat ze alleen maar kraaltjes rijgen. Maar niet over alles heb ik een goed gevoel. Er is een psycholoog en een fysiotherapeut bij Crescendo. Maar ik heb ze nog nooit iets met de patiënten zien doen. Ja, de fysiotherapeut komt kijken bij de lunch en verder zit hij de hele dag in zijn kantoor 'administratie' te doen. Ik begrijp niet wat voor administratie, want daar zijn al 2 andere mee bezig. Ik heb Tom gevraagd of hij wist wat hij nou deed. Tom werkt er nu dus 3 maanden, 5 dagen in de week, maar hij heeft de fysiotherapeut nog nooit oefeningen zien doen met de mensen, in 3 maanden nog nooít! Echt schandalig! Maar over 2 weken gaat de fysiotherapeut en de psycholoog dus weg. Dit hebben de mensen van Crescendo vorige week vrijdag gehoord, dus we komen een beetje op een kritisch moment. De fysiotherapeut is ook de gene die de man uit de rolstoel tilt, en ze hebben geen idee wie dat straks gaat en kan doen. Ze vinden het allemaal heel erg, maar ja, als hij (ik weet niet zo goed van de psycholoog) toch niks doet, gaat hij maar lekker ergens anders geld trekken.. We durven er niet echt iets over te vragen of zeggen hoe het nou zit, daarom vroeg ik Tom of hij iets meer wist, dat was nog een beetje veilig. Maar goed, ik had het over vandaag. Na het dansen gingen we helpen met de gym. Adriana wilde ineens gaan fietsen! Het zadel stond eerst natuurlijk veel te hoog voor haar, dus verstelde ik hem gauw zodat ze er op kon. Toen ze er op zat durfde ze toch niet meer. Maar dit had ze nog nooit gedaan, dus zeker een enorme stap vooruit! en wie weet is ze over een paar weken echt aan het fietsen! Wat we toch losmaken in ze.. echt bijzonder. Ook Ceciliá wilde gaan fietsen. Het lukte haar wel om echt te fietsen en ze wilde niet meer stoppen! Tom zei dat hij niet eens wist dat ze dit kon.
Na de lunch wilden we weer een stukje gaan lopen, we waren met zoveel begeleiding dat dit makkelijk kon. Maar we stonden nog maar net op de stoep, of we konden al weer terug. Er was een blok verder een demonstratie aan de gang bij een universiteit. We zagen de 'ME' busjes al staan en veel politie. Er werd ook gebruik gemaakt van traangas granaten, dus snel naar binnen dus!! Kort daarna zijn we naar huis gegaan, er was zoveel begeleiding, dat we eigenlijk niks te doen hadden. Ik had eigenlijk nog wel willen kijken, ja klein ramptoeristje dat ik ben, maar we zagen de traangaswolken al van afstand, ok, never mind! Bovendien was alles afgezet, niemand mocht er meer heen.
Kortom we hebben deze week al best veel weten te bereiken, zonder echt iets te doen. De man in de rolstoel is er hopelijk maandag weer, zodat we met hem aan de gang kunnen. We hebben van de psycholoog uitleg gekregen over zijn medische status. Roberta had zijn status gevraagd aan de fysiotherapeut. Hij zei dat hij die ooit wel had gehad, maar in de loop van de tijd had hij dat wel weggegooid. Natuurlijk, je gooit iemands medische status weg...! Nou ja, dat is dus de realiteit hier, en daar moeten we het maar mee doen. Had ik al verteld dat de man 3 jaar geleden bijna liep? Maar zijn moeder is psychisch ook niet helemaal in orde en die heeft daar een stokje voor gezet. Al met al, best ingewikkeld en moeilijk te begrijpen. Maar we zullen wel zien hoe het volgende week gaat. En hopelijk accepteert hij ons ook zo goed als de andere mensen doen!
Voor nu is het dus weekend! Het heeft afgelopen dagen best wel wat geregend, maar gesneeuwd in de bergen! Morgen gaan we dus weer naar de sneeuw! =)
's Avonds is er een borrel van Nederlandse vereniging waar we heen gaan. Ik hoorde dat ze vorige keer stroopwafels hadden, wie weet wat ze dit keer hebben?
Vrijdag mijn laatste Spaanse les gehad, is allemaal erg snel gegaan! Ik had koekjes gekocht om tetrakteren, dat had we de dag ervoor afgesproken; allemaal wat lekkers meenemen. Ik begon mijn les zoals gewoonlijk alleen. Ik dacht dat Diego zoals gewoonlijk opBraziliaanse tijd aan zou komen, maar hij kwam vandaag helemaal niet opdagen. Dus mijn laatste dag was privéles! Vanessa (lerares) had typische Chileense lekkernijen meegenomen, ach zo hadden wij meer :)
Yuri (leraar) vertelde dat ik op de lijst stond als 'talentoso'; talentvol! 'Maar je spreekt Frans toch? Dan is het ook veel makkelijker om te volgen!' 'uhmm nou.. ik kan alleen zeggen: Je voudrais een kilo de pommes...?' Dus hij was wel suprised..!
Na de les gingen Ruben en ik richting het zuiden van de stad, bij metrostation Franklin, een markt genaamd 'bio bio'. Je moet hier niet alleen komen was ons gewaarschuwd. Het is een beetje degettovan Santiago. Je kan hier van alles kopen, van neppe schoenen tot hele bankstellen. We waren eerst ergens wat gaan eten. Voor Ruben een hotdog, voor mij een hamburger, uiteraard met héél véél palta! De vliegen vlogen rond, maarja, daar moet je dan maar niet teveel op letten.
Één hal stond vol met kasten, wasmachines, oude computerschermen, etc, etc. Ik wilde er een foto van maken, maar toen begonnen ze in het Chileens te roepen. ok, blijkbaar mocht dat niet of wilden ze er geld voor vragen.
Pas op het einde kwamen we bij het 'goede' deel waar ze vooral kleren en schoenen hebben. Maar toen gingen we weer terug naar de metro. 's Avonds lekker thuis op de bank gezeten.
Zaterdag had ik even het huis voor me alleen. Maar liefst 3,5 uur zitten skypen met Vriendjelief :) 's Avonds een beetje gegeten, want daarna gingen Ruben en ik naar een 'empanada's vreten feestje'. Ik had geen idee waar of naar wie ik heen ging, ging maar gewoon met Ruben mee. en ach, zo kom je nog eens ergens! We kwamen fashionble late aan, voor Nederlands begrip dan. Alsnog waren we de eersten en duurde het een nog wel uurtje voor er iemand anders kwam. Het feest werd gegeven door Andrés. Een jongen die Ruben had leren kennen van de bar op dinsdagavond. Een vriend van hem was er ook al, Robert, hem kende ik wel van de bar van dinsdag. Ze begonnen in het Spaans te praten. Oh, shit, ben helemaal niet op ingesteld om een hele avond Spaans te luisteren en te spreken, en dan gaat het ook nog zo snel. Gelukkig switchten we al snel om in Engels, en kregen we een Hollands biertje (Grolsch). Ze hadden lekker toastjes en brood op tafel staan. Later kwamen Anneleen, Martine (NL) en Courtney, domme Amerikaanse, haar kende ik nog niet. De biertjes werden appelmartini's en de zitplaatsen werden verruild voor salsapasjes. Op een gegeven moment stond Andrés met een fles en een shotglaasje in de kamer. Hij hield een speach, iets met; you girls drinking appelmartini, 'cause I want to see you in bikini.. Hij nam een shot, en pats!gooide het glas stuk. We moesten weer terug naar de andere kamer, waar ons een verrassing stond te wachten. Ze hadden shotglaasjes van ijs gemaakt, voor rum. Maar voor we een shotje namen moesten we eerst: lees en huiver: citroen in koffie!! en rietsuiker dopen, dat eten, dan een shot! De Amerikaanse was niet al te snugger. 'It's cold!' (over de shotglaasjes), ja, duh, it's frozen! 'but it's slippery!' En later zag ze Anneleen haar 'glas' opeten. 'Is she eating the glass?!' Jezus, doos, het is ijs!! Na 3 shotjes achter elkaar had ik de koffie en rum wel even gezien.
Om 1 uur gingen we naar een club in de buurt. Voor de vrouwen gratis :) Het was wel apart om te zien, al die heupwiegende jongens..! Ze gingen allemaal wat meer uit hun dak dan de Hollandse jongens ;) Ze waren ook niet al te subtiel.. Out of nowhere kwam er een jongen van achteren, die met me wilde dansen. Ik keek hem denk ik heel verafschuwd aan en had de rest van de avond geen last van hem. Een Colombiaan van onze groep vroeg hoe de meisjes in Nederland dansen. ' Just like I do I guess..?' 'But you're dancing so far away!' ja, dat heupwiegend gedoe moet ik niet hebben en 'I only dance close with my boyfriend!'
Om de 2 tellen werd er weer een foto gemaakt, die de volgende dag gelijk allemaal op facebook stonden en waardoor ik 32 e-mails had 'You've been tagged'. nice!
Rond half 4 gingen we weg. Andrés wilde ons naar huis brengen. Uhm, beter van niet met je vele bier en10 shotjes.. Hij vond het wel typisch dat we dat niet wilden, hij had in de club alles eruit gedanst en alleen maar water gedronken. Ja, dat kan dan wel zo wezen, maar in NL zou je nog steeds een groot probleem hebben.. Uiteindelijk bracht Robert ons naar huis.
Zondag lekker uitgeslapen en daarna slippertjes aan! Het was warm!! 's Middags met Rob&Eve(NL/Canadees stel van Spaanse les)afgesproken in de stad. We waren van plan om de heuvel op te gaan met een treintje. Boven op de berg staat een groot mariabeeld geloof ik.. en heb je er een mooi uitzicht. Helaas hadden meer mensen dit idee met het mooie weer en stond er een rij van wel een uur! Ach, we hebben nog 2,5 maand de tijd om naar boven te gaan, dus dan maar op het terras gaan zitten, ook niet vervelend. De ober vroeg wat we wilden drinken. Rob bestelde een biertje en de ober liep gelijk weg en kwam terug met een liter bier en 4 plastic bekers.. Ok, willen we misschien niet nog wat anders drinken?? Eve en ik mochten gelukkig ook nog een cola bestellen. Het was echt warm gewoon in de zon! We hadden nog even last van een zwerver met 4 tanden, maar verder zaten we prima. Nog een literfles bier besteld, het zonnetje scheen nog prima! We wilden nog naar een andere bar gaan, maar we belanden in het park waar poppenkast gespeeld werd. Ik vond het ook wel een mooie tijd om naar huis te gaan. Thuis lekker pompoensoep gegeten.
Vanochtend met de auto naar onze eerste dag stage! Het was een uurtje rijden, met file. We kwamen iets voor 9 uur aan. We wachtten tot iedereen binnen was voor we met vertelronde begonnen. Wat had iedereen gedaan in het weekend? Er zijn er veel ziek, dus we waren met een klein groepje vandaag. Het was erg koud binnen! Morgen doe ik mijn warme onderbroek aan, dacht ik nog =p. Na het rondje hielpen we Tom, Amerikaanse vrijwilliger die er nu 3 maanden werkt, met de gym. Eerst wat simpele oefeningen, zoals hoofd draaien, schouders draaien, stappen op de plaats. Daarna voor iedereen een verschillende oefening. De gene die op de fitnessapparaten durven doen dat. Anderen doen steps oefeningen. Zij hadden begeleiding nodig, anders vallen ze misschien. Ik hielp als eerste Regina, een vrouw die altijd een beetjechagrijnig is, hoorde ik. Ze had er dan ook niet zo'n zin in en zei dat ze zo moe was. Tom traint meestal met 4 mensen tegelijk, omdat hij anders altijd in zijn eentje is, bovendien is de kamer ook niet zo groot. Om 11 uur hadden we met iedereen geoefend en hadden we allemaal even pauze. Ik heb één grote aanbidder, een man, die ook nog doof is, hij is helemaal gek van me. Ik moet steeds naast hem zitten, hij wilt steeds mijn horloge zien, hij wilt zelfs mn sokken steeds graag zien. Ik liep met een jas binnen omdat het zo koud is, en die wilde hij uit doen. Ja, je kan dan wel niet alles zo goed snappen, maar ik moet toch echt mijn grenzen trekken, dus nu afblijven! Na de pauze hielpen we met kralen rijgen (en met mijn verleden ben ik daar natuurlijk heel erg goed in, yes, kralen picken!). Om half 1 gingen we lunchen. Na de lunch gingen ze in een kring zitten en deden ze een soort rollenspel, wij observeerden. Daarna weer kralen rijgen. Hier werd mijn geduld erg op de proef gesteld. Ik hielp Carlos, de dove man, met een ketting. Hij had een volgorde op gekregen wat hij moest rijgen. Ik moest steeds zeggen, of nouja, duidelijk maken of hij de goede kraal te pakken. En dat ie zich op de ketting concentreerde en niet op uh, mij.. Na een uur rijgen was de ketting nog niet af. Maar de dag was wel afgelopen. Rond half 4 werden ze allemaal opgehaald en ook wij vonden het tijd om naar huis te gaan. Deze week lopen we gewoon een beetje mee, om de plek en de mensen te leren kennen. Tijdens de gym kunnen we goed zien wat iedereen kan of juist niet kan.
Het was een interessante dag maar ik was wel echt moe toen ik thuis kwam.
Mañana is mijn laatste dag Spaanse les alweer, so time is flying!
Dinsdag na de les had ik afgesproken met Nienke, een vriendin van de middelbare school. We gingen eerst lunchen. We hadden elkaar 3 jaar niet gezien maar het was gelijk gezellig! We hadden ook veel bij te kletsen. En het stomme is; spreken we af aan de andere kant van de wereld.... wonen we in Nederland 10 minuten van elkaar vandaan!! Woont ze gewoon ook in Delft!
Na de lunch wat door de stad gelopen, door een parkje naar Santa Lucia, een heuvel midden in de stad, waar je mooi uitzicht hebt, mits de smog niet zo erg is. We hadden geluk, het was erg helder! 's Avonds was ik van plan om naar een bar te gaan. Een avond georganiseerd door de school. Hier is voor buitenlanders de mogelijkheid om beter te Spaans te leren en voor Chilenen om beter Engels te leren. Voor mij had het niet zoveel zin om naar huis te gaan en weer terug de stad in, dus ging met Nienke mee naar huis. Toen haar vriend Alvaro thuis kwam zijn we met z'n drieën ergens wat gaan drinken. Ik ging voor het eerst pisco sour proberen, een populair drankje hier. Het was erg gezellig en Nienke en Alvaro hadden ook wel zin om mee naar die andere bar te gaan. Ruben ging er ook heen. We kreeg een black light VIP stempel op onze hand en we mochten naar binnen. Er waren best wel veel mensen van Escuela Bellavista. Stop een stel internationale bij elkaar en je hebt een gezellige avond! Nienke vond dat ik in een week tijd al veel had geleerd, zou ik zomaar toch goed zijn in talen?? We raakte aan de praat met andere Chilenen. Ik in mijn beste Spaans en zij in hun beste Engels. 'You ghave....?' 'no, you Have.' 'si, you Ghave! ok, never mind', mijn uitspraak is ook niet perfect. Het was wel ingewikkeld, in 3 talen praten en dan nog die cervezas.. Soms kon ik gewoon helemaal niet meer op en woord komen, niet in het Spaans, Engels óf Nederlands.
Voor we het wisten waren we nog de enige over in de bar.. Hmm, het wordt maar eens tijd om naar huis te gaan. Gelukkig gaat er één bus 's nachts die ook nog dichtbij huis komt. Alvaro riep steeds: ' ik bil frikandel!' Ooh, daar had ik nu ook wel zin in!
De volgende ochtend was het een beetje moeilijker opstaan. Mijn plan was om vooral een beetje te zitten luisteren in de les. Maar dat gaat een beetje moeilijk als je de enige bent van je klasje, shit! Kathrin had privéles en de jongen uit São Paolo houdt nogal Braziliaanse tijden aan. Gelukkig was hij er ook na een half uur. Na de les gingen Ruben en ik naar de andere stageplek. Dit keer met geestelijk gehandicapte kinderen. De mensen hier spraken eigenlijk vooral Spaans, dus ik schuilde me een beetje achter Ruben.. Het liep een beetje moeizaam, wie zijn jullie? Wat willen jullie hier? Nadat we het een beetje konden uitleggen aan ze, kregen we een rondleiding. In één ruimte waren er kinderen aan het dansen. Toen we binnen kwamen, kwam er gelijk een meisje naast me zitten die me wilde knuffelen. Ook andere kinderen kwamen dolblij op ons af. In een andere kamer waren er kinderen aan het knutselen en verven. In weer een andere ruimte waren kinderen een spel aan het doen. 'Wat doet de koe?' En dan met zijn allen een koe nadoen.
Er waren veel spastische kinderen bij. Ze keken ons heel dankbaar en hoopvol aan toen ze vroegen of we echt bij ze kwamen werken. We legden uit dat we eerst met onze docent moeten overleggen wat er mogelijk is. We zouden het in ieder geval erg leuk en dankbaar werk vinden als het zou kunnen, voor bijvoorbeeld 1 dag in de week. Zelf wil ik later ook misschien meer met kinderen gaan werken, dus zou dit een mooie kans zijn.
Thuis aangekomen, wel 3 uur op skype gezeten :) Mam en pap hebben nu ook een webcam geïnstalleerd, jaja, die opa en oma ;)
Vandaag mijn op één na laatste dagje Spaanse les, weer alleen met Diego, die weer te laat was. Na de les ben ik in mijn eentje de stad in gegaan. Ik ging op zoek naar de kraampjes waar we zaterdag met de auto langs waren gereden. Onderweg ergens eten gehaald. Ik wilde een broodje 'completo' bestellen. Een must-try volgens Ruben. Een hotdog, verdronken in 'paltas' (avocados) en mayonaise... 'Sandwich completa por favor' '??? oooh, completO!' ok, wat jij wil. Enn Ewout!! Ik heb de Chileense versie van Sparletta ontdekt! Het heeft hier alleen niet zo'nexotischenaam: 'Pap'. Op mijn broodje was geen palta te ontdekken, wel veel zure kool ofzo, nog minder lekker als het klinkt.. Daarna doorgelopen en eindelijk de kraampjes gevonden! In de winkels is het hier wat anders winkelen. Alles is in de etalage te zien, en binnen ligt het achter de kassa. Ik wilde eigenlijk wel wat passen.. shit, nou moet ik het vragen. Met mijn Spaans en wat handgebaar kreeg ik duidelijk wat ik wilde passen. Hij had er een stapeltje van achter de kassa liggen. Welke kleur? Ja de blauwe, ik wist nog wel dat blauw 'azul' was, maar er waren wel 3 soorten blauw.. Kleren gepast, maar toch niet zo leuk. Nog wel een sjaaltje gekocht. 'Dónde eres?' 'Holanda'. 'Aaah, Amsterdam!' ok, dan Amsterdam.
Sommige bomen komen nu in de bloei. Nog één maand en het is officieel lente! :)
Er is weer veel gedaan en bewonderd in 3 dagen tijd!
Zaterdag na mijn laatste berichtje zijn we naar de markt gegaan. Het was (voor mij) een doolhof van marktkraampjes met allerlei fruit en groente, en nog veel meer. Ze verkochten fruit en groentje die ik nog nooit had gezien of van gehoord had. Overal waren er 'paltas' te koop, avocado, de grote favoriet van de Chileen. We kochten Peruaanse aardappels, mandarijnen, sinasappels, bananen, een enorme vis en nog veel meer, 2 boodschappentassen vol. Sommige mensen uit onze wijk vinden het eng om er heen te gaan, maar er was niks aan de hand, zolang je maar op je spullen let. Een ijsje gehaald (ja,ja, wat een winter) voor nog geen 50 cent, chirimoya smaak, een soort vrucht. Met het ijsje in de hand nog door de vlees markt, langs de hele varkenskoppen en zelfs een hele schaap! Hmm, mijn ijsje gaat er niet echt lekkerder op smaken.
Ik dacht dat ik niet zo zou opvallen met mn donkere uiterlijk (in Nederland vinden ze me ook allemaal geen Nederlander..).. maar ja, als je een lang persoon als Ruben naast je hebt, word je vanzelf een uithangbord, oh kijk! buitenlanders! En vragen ze allemaal waar je vandaan komt.
's Avonds de snowboards gewaxt en op tijd naar bed want de volgende ochtend ging om 6:45 de wekker; Snowboarden!!! We vertrokken om half 8 naar Nevado. Ze hadden me hier al verteld dat het 30 bochten ver was. Ik wist niet dat het om de ene haarspeldbocht na de andere zou gaan. Maar inderdaad 30 haarspeldbochten verder en nog een beetje waren we er. Een skiliftpas voor 33.000 pesos (zo'n €50,- ja, vrij prijzig) en we konden gaan, met een heerlijk zonnetje! Ik had desneeuwconditieeigenlijk slechter verwacht, alhoewel we soms tussen de rotsen snowboarden. Later werd het een beetje slushy, maar dat was ook wel prima.Één piste was wel zwart, letterlijk zwart van de steentjes.
Een paar keer met Anna het funpark ingegaan, paar leuke jumps en boxen. Ook een huge big air, echt zo groot had ik nog nooit gezien! En ze gingen er nog vanaf ook!
Wil ik nog een keer gaan, moet het nog wel even gaan sneeuwen!
Ook zagen we nog een condor boven de piste, nu een stuk dichterbij dan de vorige keer, wat een beest!!
Ja, zo gaat dat hier, de ene dag eet je een ijsje in een t-shirtje, de volgende dag zit je zelf in het ijs.
23-08
Vandaag begon de Spaanse les weer en er waren een paar nieuwe. Ook in mijn klasje, een Chinese man, Luis en een Amerikaan, Bowe. Luis werkte al gelijk op mijn zenuwen. Hij praatte heel snel en, nouja, heel irritant. Ook herhaalde hij alles wat de leraar zei. Ook als de leraar mij iets uitlegde, hoe ik het moest uitspreken ging dat irritante Chinese kereltje er door heen. 'Shut the fuck up!' ..dacht ik in mijzelf. Mij een beetje de les gaan geven als dit je eerste ochtend is. Gelukkig werd de klas in de middag gesplitst en zat ik in mijn oude vertrouwde klasje met Kathrin en Diego. Kathrin vond hem ook al zo irritant, dus nee het lag niet alleen aan mij ;) Het ging wel weer goed vandaag 'muy bien Marjori!'
We hadden uitleg gekregen hoe we er moesten komen. Met de bus, dan 3 blokken lopen en dan zou het op de hoek zijn. Oh oh, zou het dat grijze gebouw zijn...? Jep. Wij naar binnen en al snel kwam Roberta eraan. Een Canadese vrouw, maar woonde een tijd in Texas en is nu voor 2 jaar vrijwilliger bij Crescendo met steun van haar kerk. We kregen een rondleiding. Ze hebben een kamer met 4 oude fitnessapparaten, waar ze 3 ochtenden in de week een half uurtje trainen. In een andere kamer zaten 10 geestelijk gehandicapte ouderen te kleuren. We deden een rondje voorstelrondje. Één man greep gelijk naar mijn horloge en tikte op zijn eigen horloge. ok... Een andere man stond na het voorstelrondje op en gaf Ruben een hand, en wat gebruikelijk is in Chili mij een kus. (help kwijl me niet onder..! sorry, maar dat dacht ik toch echt even) In een kamer beneden zaten nog een stuk of 10 mensen, ook te kleuren en te knutselen. Sommige van hen wilde ons niet gedag zeggen. Wij komen natuurlijk in hun vertrouwde omgeving en dat zal wel even wennen zijn. Één man zit in een rolstoel en een begeleider moet hem steeds in zijn eentje uit de rolstoel tillen als hij bijvoorbeeld naar de wc moet. 70 kilo is natuurlijk een beetje zwaar voor één persoon en dat zouden ze dus graag anders zien. Een mooie opdracht voor ons dus. Drie jaar geleden had een therapeut hem bijna aan het lopen gekregen, maar wat er mis is gegaan was onduidelijk. Roberta kon ons niet precies vertellen wat hij nou heeft, een cerebrale parese, maar verder..
Verder durven sommige mensen niet op de fitnessapparaten, wellicht kunnen we met ze oefenen of andere oefeningen bedenken. Woensdag gaan we naar de andere plek, die met de kinderen en kijken wat we daar kunnen betekenen. Volgende week maandag zullen we weer naar Cresendo gaan en dan verder afspreken hoe vaak we waar zijn. Bij Cresendo zullen we dagen maken van ongeveer 9 tot 16.
Maar voorlopig deze week nog Spaanse les! Morgen heb ik na les afgesproken met een vriendin van de middelbare school, Nienke. Toch bijzonder dat je na 3 jaar elkaar weer ziet in Santiago!
Precies een week zit ik nu in Santiago en wat kunnen er dingen toch veranderen in één week tijd.
Tijdens mijn eerste les Spaans kon ik alleen maar 'Si' en 'Gracias' uitbrengen. Gisteren kon ik in het Spaans vertellen dat ik dit weekend naar de bergen zal gaan om te snowboarden :)
Op maandag ging ik nog met mn dikke winterjas naar school, en donderdag zat ik met korte broek en een topje in de zon! Het is wel erg lastig om te bedenken wat je aan moet. 's Ochtends is het nog koud en ook in school is het koud en is een dikke trui fijn, terwijl het buiten dan 23 graden is!
Donderdag had ik f een dipje, het Spaans lukte me echt even niet. Had ook geen eens zin meer om het te vragen als ik het niet begreep. Leerde ik dingen waar ik totaal nog niet mee bezig was. Na de les ben ik lekker naar huis gegaan en heb ik heerlijk in de tuin in de zon gezeten. Geskyped met het thuisfront die me via de webcam lekker decadent naast het zwembad zagen zitten.
's avonds lekker warm voor de tv met een kop thee en een beetje mijn huiswerk gemaakt.
Gisteren had ik alweer mn laatste les van deze week. Mijn dipje was over en het ging nu vet goed! Nu wilde ik wel weer dingen vragen als ik het niet snapte. Het is echt snel gegaan deze week. Als ik bedenk dat ik maandag niks kon zeggen en dat ik gisteren een presentatie moest houden over iemand uit mijn klasje, over wat ze allemaal leuk vind, waar ze vandaan komt, wat ze doet, etc, heb ik het toch best goed gedaan :)
Mijn lerares vond het heel goed. Maar toen ze vroeg naar mijn 'pololo' (typisch Chileens woord voor boyfriend, je kan het niet terug vinden in een Spaans woordenboek) was mijn concentratie weg en kon ik alleen maar blozend in de klas zitten met een big smile.. Ik kon nog net uitbrengen dat hij van sporten houdt en van bier drinken.... en van mij natuurlijk! sorry lief, dat ik je zo'n oppervlakkig imago heb gegeven ;)
Na de les zouden Ruben en ik eigenlijk langs onze stageplek gaan. Maar we kregen een mailtje dat dit nu maandag wordt, ik ben benieuwd!! Dus zijn we gaan lunchen met zn 5en, één Nederlands meisje en 2 Engelse. Het was erg lekker en ik had mn eerste Chileense biertje! Lekker! Het was erg warm en ik had zin in een biertje, kreeg gelijk een halve liter dus daarna had ik wel rode wangetjes..
Daarna naar huis waar we pannenkoeken gingen eten! Ruben en Michiel gingen meedoen aan het 'nk klaverjassen in Chili', werd georganiseerd door de Nederlandse vereniging hier. Ik ging ook mee, want daarna waren Ruben en ik van plan om de stad in te gaan met Anneleen (NL meisje). En zo kon ik het slaapfeestje van Anna ontvluchten :)
In totaal deden er maar 4 mensen mee, net genoeg omüberhauptte kunnen klaverjassen =p
Ik was nogal moe en werd steeds meer verkouden. Anneleen smste dat ze thuis voor de tv zat en niet echt zin meer hadden. Ruben en ik vonden het ook wel mooi geweest en we waren om 01.00 thuis.
Vannacht met een ui naast mijn bed geslapen, de 'nana' moest er maar om lachen. Straks gaan we naar een fruitmarkt en morgen naar de sneeuw!! Ik ben erg benieuwd! De sneeuwconditie zal wel niet heel geweldig zijn, het was er gisteren zelfs 12 graden! Maar ik heb mijn snowboard niet alleen maar hier naar toe gesleept om hem op mijn kamer te kunnen zetten..
Straks kan ik lekker zeggen dat ik in Chili heb gesnowboard, yes!
Zo, er zijn weer 2 dagen Spaans voorbij.. en dammnn wat is dat vermoeiend!! Ben elke dag gewoon bekaf! Heb t idee dat ik hier al meer dan een week zit en het is nog maar woensdagavond!
Gisteren bedacht mn lerares dat het best moeilijk is voor mij, gelijk basis 2. Dus nu heb ik basisboek 1b er ook bij gekregen. = 2x huiswerk, olé! Maar ik vind het niet erg, ik vind het juist wel leuk om te leren, en nu kan ik iets meer bij het begin beginnen. Ben van plan zelf basisboek 1 door te werken en dan in de les gewoon meedoen met basis 2.
Gisteren was er na de les een extra communication les. Maar ik vond dat iets te hoog gegrepen en besloot om thuis aan basisboek 1 te gaan werken. Maar voordat ik naar huis ging ben ik met een heel stel eerst nog gaan lunchen. Ik bestelde hetzelfde als mijn buurman, net zo makkelijk: 'mi tambien' :) Kreeg een bord met kip en wat gekookte aardappels. Niet echt smaakvol. Gewoon, gekookte aardappels en kip. that's it. Anderen aan tafel kregen ook sla. En daar zit ook niet meer bij. Ze doen hier niet echt aan kruiden of sausjes, dus het smaakt allemaal een beetje saai. Maar ik was iets van €4,- kwijt (met cola) dus over de prijs mag ik opzich niet klagen. Maar zou best wel wat meer willen betalen voor iets smaakvoller..
Ruben deed wel mee met de extra les, dus moest ik nu alleen naar huis. Eerst met de metro, toen met de bus, en toen nog een stukje lopen. Maar alles ging in 1x goed! Thuis netjes mijn dubbel huiswerk gemaakt en lekker gegeten. Hier thuis is het wel smaakvol hoor! 's Avonds lekker mn bed ingekropen met een filmpje. Maria kwam nog heel lief thee en een koekje brengen. Jaja, ik heb het niet slecht hier :)
Vanochtend warm aangekleed en weer omgekleed toen ik hoorde dat het 17 graden zou worden! Ik liet ook m'n winterjas thuis, waardoor ik m'n 'bippasje' vergat. (soort ov-chipkaart) Ik kon op Rubens 'bippasje' maar die had niet genoeg geld erop staan, waardoor hij de tweede keer geen 'bip' zei. Ach, wij stomme toeristen mochten wel doorlopen, denk ik dat de chauffeur dacht. Vandaag zat er een nieuwe jongen bij uit Sao Paolo, dus hij spreekt Portugees. Hij kon niet zo goed Engels zei hij.. naja, hij kon altijd nog beter Engels dan ik Spaans. Na de les keek mn lerares m'n huiswerk na en ik had het meeste goed gedaan :)
Daarna gingen Ruben en ik mee met een excursie. Elke dag zijn er extra dingen waar je gratis aan kan deelnemen. Gisteren dus die communicatie les, vandaag gingen we naar een politiek gebouw. Ik wist niet precies wat we gingen doen, maar ik dacht, ach, dan zie ik eens wat meer van de stad. Dus Ruben en ik gingen gezellig met de oudjes mee de stad in. Er zat nog één jongen van onze leeftijd bij en hij stond er een beetje alleen bij. Ik vroeg hem in het Engels waar hij vandaan kwam. Dat begreep hij al niet. Ja dag, dacht ik, laat maar, dan praat ik maar niet met je. Echt ik was zoo moe na de les, mn hoofd was te vol van al het Spaans en er kon echt niks meer bij. Eerst gingen we lunchen. Je kon alleen een heel menu kiezen, en steeds A, B of C. Voor het voorgerecht had ik iets 'A' besteld, iets met ham. Al snel kwamen ze met soep. 'Nee, die had ik niet, ik had A.' 'Ja, dat is A.' 'Oh.' Ik dacht dat het iets van hamrolletjes zouden zijn ofzo.. Als hoofdgerecht had ik vlees, die had ik wel goed geraden! Ok, het andere was pasta, dus dat was niet zo moeilijk.. Na het toetje kregen we nog koffie (niet te drinken!!) en we gingen weer op pad. Er was één docent mee en die lulde maar door in het Spaans. Er kon al lang niets meer bij in mijn hoofd, dus stond maar een beetje om me heen te kijken en af en toe lachen als de andere ook lachten. 'Volg je het een beetje?' vroeg Ruben nog. 'Neuh..' We waren eerst bij het huis/werkplaats van de president. Die was thuis want overal was bewaking. Daarna gingen we naar een winkeltje van een museum waar ze allemaal gevlochten dingen hadden van takken. Totaal niet boeiend. Ja, ik snap hoe ze mandjes vlechten! Het Amerikaans stel uit mijn klasje waren ook mee. Die vrouw vroeg nog of ik er iets van mee kreeg. 'Nope, to tired.' Had zij ook last van. Later naar de beurs, deze was gesloten en nu konden wij er kijken, was heel klein en je mocht er geen foto's maken, stiekem toch gedaan. Later nog wat meer door de stad gesjouwd, dat was wel leuk, zag ik wat meer van het centrum. Ook nog een kerk in, had ze ook een heel verhaal bij, maar ik kon totaal niet luisteren. Ruben was ook moe dus hij kon ook niet meer functioneren als translator. De kerk was erg kitcherig. Het was maar goed dat we geen harde radio hadden, anders werden we nog baldadig. Later een stadsdeel in waar de socialisten zaten (ik zag tenminste een gebouw; socialisten de Chile)en veel hotels. Wel hele mooie buurt, mooie gebouwen. Rond 17 uur had de docent niks meer te vertellen en gingen we naar de metro. We hoefden dit keer niet met de bus want we konden met Michiel meerijden. Thuis konden we snel eten, hoewel ik weinig trek had vanwege mijn 3-gangen lunch. In de tv-kamer waar het warm is, mijn huiswerk gemaakt. Ben nog steeds niet veel toegekomen aan mijn basisboek 1, maarja.
En zo mn bed opzoeken, want ik ben zo gaar als een koekie!!
ps. Het is echt leuk om te zien dat mijn reisblog zoveel bekeken wordt, ondanks al mijn lange verhalen :)
Jaja, vandaag mn eerste les Spaans gehad..! Vanochtend werden Ruben en ik door Maria naar de bus gebracht. We moesten eerst met de bus, toen een stukje met de metro en 2 minuten lopen en we waren bij BellaVista.
Ik stelde me voor aan een medewerker en ze begon gelijk in het Spaans wat dingen uit te leggen, waar alles was. Ho, stop, ik ben hier om Spaans te leren, ik kan het nog niet! 'uhm, English'? Nadat iedereen zo'n beetje binnen gedruppeld was, deden we een voorstel rondje. 'soy Marjori, soy Hollandais', praatte ik maar na. Daarna werd mn naam opgezegd en liep ik met 5 anderen achter mn leraar aan, een klein kamertje binnen. Hier weer een voorstelrondje en alles was gelijk in het Spaans. Oh, help dacht ik. In mijn klas zat een Amerikaans echtpaar, een Schotse man, Schotse jongen en een meisje/vrouw uit Engeland. Ik moest gelijk als eerste een dialoog aan gaan met de Amerikaanse man. We deden of we in een winkel waren, hij als klant en hij moest een trui bij mij bestellen. Opzich kon ik het nog wel volgen waar het over ging, maar om vervolgens iets in het Spaans terug te zeggen... zit ik hier wel op het goede niveau?!! Kunnen we niet eerst leren tellen ofzo?! 'ok, I don't speak a word Spanish...' 'No, don't worry! It's ok, just try!' Ja, just try, wat nou als ik alleen het woord Hola ongeveer kan uitspreken... Na goed, na een paar keer 'Si' uitgebracht te hebben, was het dialoog ten einde. Nu gingen we 2 aan 2 oefenen. Nu moest ik met de Amerikaanse vrouw die naast mij zat oefenen. Ze zei nog dat ze ook geen woord Spaans sprak toen ik dat zei, nou ze wist anders wel een heel dialoog uit te voeren. We deden of zij een chocoladetaart bij me wilde bestellen (ja, vrouwen hè ;)) Daarna moesten we dat voor de klas uitvoeren en we kregen een 10 van de docent, yeah! =) Na nog wat oefeningen, alles dus in het Spaans, ook als je iets vroeg in het Engels, kreeg je Spaanse uitleg terug. Gelukkig kon ik af en toe ook een beetje afkijken bij mn Amerikaanse buurvrouw :) Ook wilde ik niet alles steeds vragen als het voor iedereen duidelijk was. Van half 12 tot 12 uur hadden we pauze. Wat gekletst met andere 'students', zit ook een Nederlands meisje en een stelletje waarvan de jongen Nederlands is en het meisje Canadees die elkaar weer in Mexico hebben leren kennen. ja, reizigers hè.. Om 12 uur begon de les weer, dit keer kregen we een lerares. ( zo gaat dat elke dag, we hebben wel die 2 vaste docenten) Nu kregen we andere oefeningen, met vervoegingen van 'zijn'. En moesten we vergelijkingen maken. De noop die ik was, lukte het me toch om 'grappig' te zijn. Zo eerlijk als ik ben maakte ik een vergelijking dat ik een meisje uit de klas knapper vond dan de Schotse man, 'sorry Richard'..
Na de les begon de lerares in het Spaans tegen mij, wat ik er van vond en wat ik van het niveau vond, geloof ik, dat ze zei tenminste. En ze begon geloof ik over privé les. Ik vroeg in het Engels of ze privé les bedoelde, maar dat begreep ze niet. Altijd handig een Spaanse lerares die alleen Spaans kan.. Het Engelse meisje moest het vertalen en ze bedoelde inderdaad soort privé les. Na de lessen ging ik betalen. De vrouw bij wie ik ging betalen was heel vriendelijk en vroeg wat ik er van vond en of het niveau goed was voor me. Nouja, niveau, ik heb niet eens een niveau.. Ik zag op de lijst naast haar staan dat ik was ingedeeld bij basic 2, niet eens basic 1!!! (toen ik me online in schreef moest ik een test doen, misschien dat ik wel zoveel goed had gegokt?) Toen ik dat opmerkte zij ze: 'Noo don't worry, when I came here I just could say Hola! In two weeks you can also speak some Spanish..' juist ja. Straks maar aan mn huiswerk en dan zullen we morgen wel weer zien wat ik er van bak.
We zijn gisteren trouwens een stukje gaan wandelen en ik heb al gelijk een condor gezien! =D (zie foto's) Het eerste wat me opviel was dat er allemaal cactusboompjes op de bergen staan. (Ik ga nu even verwend doen =p ); die had ik in Noorwegen, Nieuw-Zeeland of Afrika nog niet gezien, dus had echt zo iets van: 'Ohjaa! ik zit in Zuid-Amerika!'
Zo, nu is het tijd voor mn Spaanse huiswerk!
En Mirjam en Rodger; felicitaciones por su matrimonio!
ps. sorry voor al mijn verhalen, snap het als jullie het allemaal niet volgen, maar ik gebruik het zelf ook als dagboek :)
(tot nu toe het enige Spaanse woordje wat ik zonder twijfel kan uitbrengen=p)
Ik ben aangekomen in Santiago! :)
Aangezien ik de één na laatste dag nog niet zo fit was, was ik pas 's avonds helemaal klaar met inpakken. Nog een paar potjes 'gerikt' met mn ouders en Wouter en toen gaan slapen. Aj, laatste nachtje...
's Ochtends om half 8 op naar Schiphol, geen files dus om half 9 waren we er.
Boarding-pass uitgeprint en nu mn bagage afleveren. Ok, welke vrouw ziet er het aardigst uit?! We gaan voor blond. Eerst mn koffer, geen probleem. Toen mn 'Golfbag'.. 'En wat is dit?' 'Mijn golfbag' met stalen gezicht, probeerde ik tenminste. 'En zitten er nog wat andere dingen in dan golfspullen' 'nah mn jas'. Ze was een junior, die nog even de regels aan het collega ging vragen. 'Je mag toch alleen golfclubs en 1 paar schoenen in je golftas hebben?' Shit, trap er nou gewoon in! of doe alsof je neus bloed dacht ik. 'En je hebt er geen schoenen in zitten? Hij is zo zwaar namelijk.' 'Nee, ja mn golfclubs hè'. Was echt bang dat ze hem ging openen. Geen schoenen er in zitten.. uhm nee, alleen maar 4 paar en mn snowboard schoenen, snowboard en wetsuit..
Maar nee, het werd goedgekeurd! Zag er natuurlijk ook echt uit als een golfer met mn joggingbroek en Nikés ;)
Nog koffie gedronken, ik water, toch nog misselijk, maar dat was ook wel van de spanning.
Daarna afscheid. Gelukkig stond er niet zo'n hele lange rij, dus was het niet van nou daag! en ow, vervolgens sta ik een half uur 2 meter verderop te wachten. Laatste knuffels en kussen en toen door het poortje. Het was gelukkig minder drama dan ik me had voorgesteld, wie hielden ons flink.
De vlucht naar Lima ging goed, ik zat aan het gangpad, naast 2 brave kinderen. En ik had mn eigen schermpje, dus lekker filmpjes kijken.
In Lima aangekomen hoefde ik niet door de douane, want het was alleen maar een overstap natuurlijk. Ik ging een gang rechts in, waar mn handbagage werd gecontroleerd. 1 vrouwtje en 1 man stonden hier, heel verlaten. Een trap omhoog en ik zat al bij de gates. Maar ik had helemaal geen boarding-pass.. hmm, moet ik die niet hebben? Naja, ik had 5,5 uur, zat tijd om iets te regelen. Bij mn eerste vlucht niet geslapen, in Lima was het 5 uur 's middags maar voor mij 12 uur 's nachts. Met mn hoofd op mn laptop en een arm om mn andere handbagage een beetje mn ogen dicht gedaan. Later aan iemand van mijn vliegtuigmaatschappij een boarding-pass geregeld. Na 5 uur tijd gedood te hebben kon ik gaan boarden. Ik had dit keer een reispil genomen, zodat ik goed kon slapen. Heb haast niks van de vlucht meegekregen. 3 wakker geworden. Was m haast aan het spacen, werd 1 x wakker gemaakt voor eten, zag ik helemaal dubbel, kon het allemaal niet zo helder meer zien. Snel maar weer slapen..
In Santiago ging het allemaal vlot, ook bij de douane. Snel mn koffers gevonden, mn enorme golfbag lag ook gewoon op de band. In de hal stond Ruben al klaar. Spullen in de corsa geperst en hup naar huis. De weg lag nogal open gebroken, en konden niet zo goed de weg terug vinden. Ik zat knikkebollend in de auto dus aan mijn hulp had Ruben ook niet zoveel. Na de nodige verkeerde afslagen zaten we weer op de goede weg!
Thuis wees Ruben mijn kamer en badkamer die ik kon gebruiken. Snel tanden poetsen en naar bed. Om half 5 (Chileense tijd) gaan slapen. Het was nu 28 uur geleden dat ik in NL mn bed uitkwam.. als ik dat goed bereken..
Heb vannacht als een blok geslapen en heerlijk uitgeslapen. Om 13 uur waren Maria en Michiel (de ouders) thuis van boodschappen en gingen we met mn allen eten. Calvé Pindakaas, vruchtenhagel en gestampte muisjes stonden ook op tafel :)
Anna, het zusje heeft me het huis laten zien. Het is hier erg mooi en Anna en ik delen 1 badkamer. Het is nu alleen buiten haast warmer dan binnen.
Mijn koffers zijn al uitgepakt en mn boeken staan al op mn bureautje :) Dus ben al goed bezig met settelen:)
Morgen nog een vrije dag en maandag op naar school!
